Fehmi KİRAZ

Türk çiftçisi şu yoğun ekim döneminde mazot girdisini %40 daha fazlaya kullanıyor.
 Türk Ziraat Yüksek Mühendisleri Birliği (TZYMB) bundan iki ay önce yine bir basın bildirisi ile hükümete ve ilgili kurumlara mazot fiyatlarını neden indirmiyorsunuz diye sormuş ve uyarmıştır.
 Devlet mazottan (akaryakıt) litre başına 1,49 YTL Özel Tüketim Vergisi ve ayrıca %18 KDV almaktadır. 1,49 YTL’lik ÖTV vergisi sabittir. Yani fiyat artsa da artmasa da aynıdır. Fiyat artışına göre değişken olan sadece KDV’dir.
 Mazotun ortalama satış fiyatı 3 YTL’dir. Bunun 1,49’u ÖTV geri kalan 1,51’in %18’i yani 0,27 YTL’si KDV’dir. 1,51 den 0,27 çıkardığımız zaman 1,24 YTL tedarikçi, ana bayi ve bayilerin akaryakıtı taşıma, depolama ve satış yeri maliyetleri ile kar etme fiyatlarıdır.
 Petrolün ham varil fiyatı yaklaşık 3 aydır %40 azalmıştır. 147 ABD Dolarından 87 ABD Dolarına düşmüştür. Akaryakıt pompa çıkış fiyatlarının da %40 düşürülmesi gerekmektedir? 
Şimdi soruyoruz; Dünya’da petrol fiyatları artarken artış oranları haftalık pompa satış fiyatlarımıza yansıtılırken, fiyatlar düşerken neden yansıtılmıyor? Fiyatlar aynı, ÖTV ve KDV aynı yani Devletin aldığı vergi aynı. Peki bu %40 yani 60 dolarlık fark neden tedarikçi, ana bayi ve bayilere bırakılıyor?
Tedarikçi, ana bayi ve bayi litre başına maliyet ve karı 1,24 YTL yerine 0,49 YTL daha düşük olması gerekmektedir. Yani tedarikçiler bu 1,24 YTL fiyatından belli bir kar ediyordu. Şimdi o kardan 0,49 YTL daha fazla kar ediyorlar. Oransal olarak bu karları %40 daha artmıştır.
Zaten Dünya’da en pahalı akaryakıtı ülkemiz kullanmaktadır. Dünya’nın öteki ucundaki Avustralya’da bile bizden düşük iken, biz yanı başımızdaki veya ülkemize borular ile akan petrolü Dünyanın en pahalı kullanan ülkesiyiz. Çiftçimizde Dünya’nın en pahalı mazotunu kullanmaktadır. Diğer ülke çiftçileri ile nasıl rekabet edebilirler.
Fiyatların % 40 düşürülmesi gerekirken aynı kalması, çiftçimize mazot girdisinden oluşacak artı maliyetin yansıması toplam ürün maliyetine % 15-20 olarak gerçekleşecektir. Bunun anlamı üreticimizin % 15-20 daha rekabet edememesi ya da zarar etmesidir.
Bu haksızlık ortadan kaldırılsın. 3 ay öncesine göre oransal olarak % 40 daha fazla fiyat ile akaryakıt kullanmaya başladık.
Akaryakıt fiyatlarının, özelliklede çiftçimiz için mazot fiyatlarının hemen normal değerine indirilmesini yani % 40 daha düşürülmesini istiyoruz. Bunun anlamı (ÖTV ve KDV’nin sabit kalması halinde ki bunlarda düşürülmelidir) mazotun litresini 3 YTL yerine 2,5 YTL’ye kullanmalıydık demektir.
Başta hükümeti, tüketici derneklerini ve tarımla ilgili tüm kesimleri bu konuda göreve çağırıyoruz.
Saygılarımla…

Kurslar hafta içi: 19:00-21:30, Cumartesi-pazar 09:00-12:30 saatlerinde düzenlenecektir.

       İmzalanan protokol ile üyelerimiz, üyelerimizin çocukları ve yakınları dershanenin uygulayacağı bütün indirimlerden sonra ekstradan %30  indirimli ücret ile dershaneye kayıt olabileceklerdir.

Her milletin hayatında önemli ve özel günler vardır. Bayramlar bunlardan biridir. Her yıl tekrarlanan bu özel günler dolayısıyla zamana, imkanlarla ve koşullara göre çeşitli etkinlikler düzenlenir ve sevinçli anlar yaşanır. Çünkü bu bir gereksinimdir; toplumun tümüne yönelik bir ihtiyaçtır.

Milletimiz için bu tür özel günler, düğünler, bayramlar; biraraya gelme vesilesidir. Dünyamızın hızla sürüklendiği dijital ve asosyal yaşantıdan bir kurtulma-sıyrılma çabasıdır.

TÜRK ZİRAAT YÜKSEK MÜHENDİSLERİ BİRLİĞİ
BİTKİ KORUMA ÜRÜNLERİ BAYİ VE TOPTANCILIK SINAVI
BASIN BİLDİRİSİ
04 Ekim 2008

GIDA DENETİMİNDE YETKİ KARGAŞASI 

Gıda güvenliği ve güvenli gıda üretimi ve tüketimi insanın en temel haklarından biridir. Bu nedenle, gelişmiş ülkeler kendi gıda güvenliği sistemlerini insan sağlığını dikkate alarak sürekli geliştirme ihtiyacı içinde bulunmaktadırlar. İnsan sağlığı yanında, ülke itibarı, sektörün gelişmesi ve haksız rekabetin önlenmesi gibi hususlar da gıda güvenliğinin sağlanmasının önemini artırmaktadır.

Ülkemizi yönetenler ise, yetki, kaynak ve imkanları belli bir kurumda toplamak ve sistemi daha etkin hale getirmek yerine yetkileri dağıtarak savurgan bir şekilde gıda güvenliğini hiçe saymaktadır. Bu durum, bir yandan devlet kurumları arasında yetki paylaşımı sorununu getirirken diğer yandan insanımızın en temel insan hakkı olan güvenli ve sağlıklı gıdaya ulaşmasını engelleyecektir. Ayrıca, birbiriyle çelişen ve çakışan yetkilerle birçok kurumun aynı işi yapması, kaynak israfına ve asıl işin yapılamamasına yol açacaktır.

Gıda denetiminde yetkileri tek elde toplamak amacıyla 05.06.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5179 sayılı Kanun, daha TBMM’de yasalaşma sürecinde iken içi boşaltılarak yasalaştırıldı, özellikle gıda denetimi “Bakanlık tarafından yapılır” ifadesi yerine “ilgili kurum ve kuruluşlarla işbirliği içinde yapılır” gibi içi boş ve belirsiz kurumlara bırakıldı. Hükümetin “yerele devredelim” hevesinden kendini kurtaramaması ve “ilgili kurum ve kuruluşlarla işbirliği içinde yapılır” gibi açık olmayan, çelişkili ve birçok anlam yüklenebilecek ifadeyle Kanunun yasalaştırılması yapılarak daha sonra çıkacak Belediye Kanunu, İl Özel İdaresi Kanunu ve Büyükşehir Belediyesi Kanununa zemin hazırlanmıştır.

Dolayısıyla, Çankaya Belediyesi tarafından açılan her iki dava sonucunda Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nın gıda denetimi konusunda uyguladığı her iki yönetmeliğin de yürütmesi durdurulmuştur. Böylelikle, Danıştay verdiği kararla gıda denetimi konusunda Belediyelerin de yetkili olduğunu onaylamıştır. Mahkeme kararı, Ülkemizde gıda güvenliği denetim hizmetlerinde hem Tarım ve Köyişleri Bakanlığını hem de belediyelerin yetkili olduğunu ifade etmektedir. Bu durum, aynı Hükümet döneminde birbirinden farklı ve çelişen kanunlardan ileri gelmektedir.

Danıştay’ın son kararı gereği gıda denetimi konusunda yetkili olduğu tescil edilen belediyeler, ne yazık ki gıda denetimi konusunda yeterli alt-ekipman donanımı, personel, teknik bilgi sorunları bir yana politik yaklaşımları nedeniyle çok farklı ve birbiriyle çelişen uygulamalar yapacağı açıktır.  Kaldı ki, gıda üretimi ve denetimi su, kanal, yol, alt-üst geçit çalışması gibi yerel bir hizmet değildir. Gıda maddeleri, sadece ülke içinden temin edilen hammaddeler ile değil aynı zamanda ithal edilen hammaddeler de kullanarak çok değişik bileşimlerde, çok farklı şekillerde üretilmekte çok farklı yerlere, şehirlere hatta ülkelere gönderilmekte ve çok farklı tüketiciler tarafından tüketilmektedir. “İzlenebilirlik” yoluyla, gıda üretim – tüketim sürecinde ortaya çıkan sorunların çözümü mümkün olabilmektedir. Ayrıca, “yerel zihniyet” ile seçim dönemlerinde tüketici sağlığının korunması ve haksız rekabetin önlenmesi mümkün görülmemektedir. Bu nedenle, daha geniş bakış açısın gerektiren gıda denetimini, son gelinen yetki karmaşası sonucunda yerel bir yaklaşımla yürütmek mümkün değildir.

Farklı kurumlar tarafından farklı uygulamalar yapılması, gıda sektöründe haksız rekabete yol açacak, işyerleri mağdur edilecek ve tüketiciler sahipsiz bırakılacaktır. Yaşanan yetki kargaşası ve denetimlerdeki çok başlılık sonucunda ülke kaynaklarının etkin kullanılması, sektörde haksız rekabetin önlenmesi, tüketicinin korunması ve ülke itibarının korunması imkansız hale gelmiştir.

Diğer yandan, AB müzakere sürecinde “Gıda Güvenliği” başlığında Tarım ve Köyişleri Bakanlığı yetkili otorite iken bilgi birikimi ve teknik donanımı hiç de yeterli olmadığı halde sayıları 900’ü bulan sadece ilçe belediyeleri dış dünyada Türkiye’nin imajını olumsuz etkileyeceği açıktır.

Gıda konusunda yetki karmaşası ve çekişmeler yıllardır yaşanmış ve kimseye bir yarar getirmemiştir. Gelinen nokta itibarıyla, ülkemizde gıda denetimi konusunda bir başıbozukluk, yetki karmaşası, denetimsizlik, ülke itibarının ve tüketicinin korunması konusundaki sistemsizlik bir sistem haline gelmiştir. Ülkemiz insanı ve zengin tarım potansiyelini katma değer yoluyla işleyen, üreten ve ihraç eden gıda sektörü bu maceralara atılmayacak kadar değerlidir. İnsanımızı ve sektörü, yeni bir sorun yumağı ile karşı karşıya bırakmaya kimsenin hakkı yoktur.

Sonuç olarak, sürekli gelişen bir coğrafyada bulunan ve stratejik konuma haiz Türkiye’nin sağlıklı bir gıda denetim sistemine kavuşması gerekmektedir. Bu nedenle, Türk Milletinin ve Türk Sanayicisinin dünya ile rekabet gücünü artırması ve Türk insanının sağlığının korunması amacıyla hak ettiği yasal düzenlemelerin yapılması gerekmektedir.

Türk Ziraat Yüksek Mühendisleri Birliği

 – http://forum.memurlar.net/topic.aspx?id=517122&page=54

Türk Ziraat Yüksek Mühendisleri Birliği ve Türk Ziraat Yüksek Mühendisleri Birliği Vakfı tarafından her yıl geleneksel olarak organize edilen iftar yemeği bu yıl da 17 Eylül 2008 tarihinde gerçekleştirildi.

Birlik ve Vakıf üyelerinin yanı sıra milletvekilleri, sivil toplum örgütlerinin davet edildiği, Başkent  Öğretmen Evi’nde düzenlenen iftar yemeğine yoğun bir katılım gerçekleşti. Birlik üyelerinin büyük bir bölümünün katıldığı davette sivil toplum örgütlerinin başkanları, Bakanlığımız bürokratları, siyasiler, parti genel başkan yardımcıları ve milletvekilleri, eski bürokratlar ve eski milletvekilleri de bizleri yalnız bırakmadı.

İftar yemeğinde kısa bir teşekkür konuşması yapan Genel Başkan Fehmi Kiraz, ülkemizin hassas günlerden geçmekte olduğunu, birlik ve beraberliğe en üst seviyede önem vermemiz gerektiğini, gerçekleşen bu yoğun katılımın Birliğimiz bünyesinde ne seviyede birlikte hareket ettiğimizi gösterdiğini, bundan sonraki tüm etkinliklerde ve yürüttüğümüz faaliyetlerde de yine bu birlik ve beraberlik duygusu içinde hareket etmemizin ne kadar önemli olduğunu vurguladı.  Yaşanmakta olan siyasi ve ekonomik belirsizlikler sonucunda kurumlar kendi aralarında çeşitli gerginlikler yaşamakta olduğunu, bunun neticesinde kurumlar içerisindeki çalışanların değişik sıkıntılar içerisine girdiklerini, bu tablo karşısında bizim Birlik olarak yapabileceğimizin, dimdik ayakta durmak olduğunu, şu anda burada bulunmamızın bu duruşu gösterdiğini belirtti.

Ankara’da ikamet eden üyelerimizin yanı sıra, Kayseri, Kırıkkale, Kırşehir ve Konya illerinden de üyelerimiz yoğun katılımlarla davetimize icabet ettiler. Ayrıca teşekkür ederiz.

Başkent Öğretmen Evi’nde bize ayrılan Angora Salonu’nun gelen misafirlerimizi almaması sonucu bir salon daha açıldı.

TARIM VE KÖYİŞLERİ BAKANLIĞINA

(Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğüne)

ANKARA

İLGİ: 19.08.2008 tarih ve B.12.0.KKG.0.20.02.00.9413-030753 sayılı yazınız.

6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai karantina Kanununa dayanılarak yeni bir yönetmelik taslak çalışmaları yapılmaktadır.

 Yönetmelik ana hatlarıyla , reçetelerin kimler tarafından yazılacağını, nasıl yazılacağını ve sorumlulukları belirlemiştir ama müeyyidelere yer vermemiştir.

Taslağın 6.Maddesinde resmi ve özel kuruluşlar ile Zirai Mücadele konularında danışmanlık hizmeti veren kuruluşlarda zirai mücadele konularında en az 3 yıl çalışmış Bakanlık tarafından eğitim verilerek yeterli bulunmuş Ziraat Mühendisleri, Ziraat Teknisyenleri ve Teknikerlerinin reçete yazabileceği belirtilmiş olup, Bakanlığın vereceği eğitimin mahiyeti belirtilmemiştir. Ayrıca 3 yıl çalışmış olma şartı, takdir edilmelidir ki bir çok Ziraat Mühendisini mağdur edecektir. Ziraat Mühendisliği diplomasını almış bir Ziraat Mühendisinin reçete yazabilmek için başkasının yanında 3 yıl çalışmış olma şartı çalışma barışını etkileyebilir düşüncesindeyiz, şöyle ki hiçbir özel ve tüzel kuruluşun kendine rakip olacak Ziraat Mühendisini 3 yılı tamamlayacak şekilde düzgün bir şekilde çalıştırması güç olacağı gibi, reçete yazabilmek için bir Ziraat Mühendisini ileride rakibi olacak bir kuruluşta çalışmaya zorlamak çalışma hakkına aykırıdır düşüncesindeyiz. Öte taraftan Ziraat Mühendsileri dışında Ziraat Teknisyen ve Teknikerlerine reçete yazma yetkisini vermek Yüksek Ziraat Mühendisliği kanunu ve buna bağlı çıkarılan yönetmeliklere aykırıdır. .

Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Ziraat Mühendislerine  7472 sayılı kanunla verilen yetkileri; hazırladığı yönetmeliklerle kısıtlamaktadır.  Ziraat Mühendislerinin yetkileri 7472 sayılı kanunun 2.maddesinde belirtilmiştir. Anayasamızın 124.maddesinde Yönetmeliklerin, kanun ve tüzüklere aykırı olamayacağını düzenlemiştir. Düzenleme bu haliyle Anayasanın bu maddesine aykırıdır.

Zirai Karantina Müdürlüklerinde görevli Mühendisler (inspektörler ve Fumigasyon operatörlerü)  reçete yazabilmelidir. Bir anlamda yaptıkları görev gereği halen uygulayıcı konumundadırlar. Zaten Zirai karantina Müdürlüklerinde görevi Ziraat Mühendisleri (İnspektör) , Zirai karantina İnspektör Yönetmeliğinin 10. maddesin de, görev yetki ve sorumlulukları belirtilmiş olup, bu maddelere göre de  zaten yetkilidirler. Gerek fumigasyon gerekse de mekanik temizleme yaptırma yetkileri vardır. Bu konu  yönetmelik taslağına da eklenmelidir.

Tarım ve Köyişleri bakanlığı, Köylerde istihdam etmek üzere Sözleşmeli Mühendis (4/B) istihdamı yapmıştır. Ancak köylerde ikamet ettirilen bu personel reçete yazma yetkisi de verilmelidir. 

Örneğin , doktorlar , nerede görev yaparsa yapsın ilaç yazabilmektedir. Ancak belli başlı ilaçları ancak uzmanlığı olan doktorlar yazabilmektedir. Buradan hareketle , kalıntı

süresi uzun olan ilaçların yazımı belli uzmanlık alanına verilebilir.Yada zehirlilik derecesi yüksek olan ilaçların yada fumigant ilaçların  yazımı belli şartlara bağlanabilir.

            Bilindiği üzere hem Doktorlar hem de Veteriner Hekimler yazdıkları ilaçları etken maddeye göre değil  Ticari isme göre yazmaktalar ve başarılıda olmaktadırlar. Bitkisel üretimde de ticari isimle reçetelerin yazılması, , Mühendislerin kendi bilgi ve becerisini sürekli yenilemesini de sağlayacaktır. Etken madde yazım yerine ticari isim yazılmalıdır.

Yetkisiz kişilerin reçete yazmasına karşı ve reçetesiz ilaç satanlara uygulanacak müeyyide belirtilmemiştir. Bu konu, yönetmeliğin uygulanabilirliği açısından son derece önemlidir.

İlaç bayileri , sattıkları ilaçların reçetesini de iki yıl muhafaza etmelidir. Böylece bayilerin ilaç giriş-çıkışlarıyla uyumlu reçeteli ilaç satışları da denetlenmiş olacaktır. Yönetmelikte böyle bir düzenlemeye yer verilmelidir.

Reçete yazacaklara sorumluluk verilmiş ancak hakları yazılmamıştır. Sorumluluğun yalnızca reçete yazana verilmesi doğru değildir. Çünkü, doğru ilaç yazımı kadar, yazılan ilacın doğru zaman ve dozajda uygulanması da önemlidir. Reçete yazacak kesim içerisinde taslakta  gerçek kişiler yanında , kuruluşlara da bu yetkinin verildiği görülmekte olup, resmi kurumda görevli personelin yazacağı reçete karşılığında alacağı herhangi bir ücret görülmemektedir. Oysaki  bu ücretlerin mutlaka bir standardı olmalıdır. Reçete de bulunması gerekli hususlar da zararlı organizmanın adı da yazılması gerekmekte olup, bu husus muayeneyi zorunlu hale getirmektedir.

Taslağın 15.Maddesinde reçetesiz ilaç satan ilaç bayilerinin yükümlülükleri belirtilmemiştir. Reçetesiz ilaç satan bayilere uygulanacak müeyyideler açıkça belirtilmelidir.

En önemli eksiklik de bir defa reçete yazma yetkisi almış olanların , kazanılmış haklarını saklı tutan düzenleme yer almamaktadır.Çalıştıkları yer/birim değişikliği halinde yetkileri kaybolabilecektir.

Bilgilerinize arz ederiz.

H.Hüseyin BAYRAM                                             Fehmi KİRAZ

               Gen.Başk.Yard.                                                    Genel Başkan